Tagarchief: recensie

Recensie: One Night Stand 2013 – Op Zee

De nachtmerrie van iedere ouder: kind weg! 

Edo heeft een solo zeiltocht van twee maanden gemaakt. De laatste 48 uur van Denemarken naar Harlingen vaart dochter Maria (Isabel Smit) met hem mee. Plotseling, op zee, terwijl hij dommelt,  valt het schip op mysterieuze wijze stil en zijn achtjarige dochter is spoorloos verdwenen. In de verte dobbert een dingy… (Naar de gelijknamige roman van Toine Heymans)

opzee2

,,Ik neem een sabbatical” zegt Edo tegen zijn vrouw en vervolgt: ,, ik ga een zeiltocht maken om Engeland heen en dan via Denemarkten weer naar huis. Dit is mijn droom en die wil ik nu eindelijk waarmaken!”  Ze is duidelijk geschrokken van deze mededeling want ze werpt tegen: ,,  maar je hebt veel te weinig zeilervaring om zo’n grote tocht te maken!” Echter, hij is niet van zijn plan af te brengen en vaart met een geleende zeilboot het zeegat uit. Na een voorspoedig verlopen reis wachten in Denemarken vrouw en kind hem op de kade op en hij wil Maria, zijn dochtertje, meenemen op de trip naar huis. En zo geschiedt. Vader en dochter kunnen het prima met elkaar vinden en terwijl het schip steunt en kreunt in de woeste golven leest hij haar voor uit een kinderboek. Minder gelukkig is hij als ze zijn verrekijker in de plomp laat vallen….

Op een dag valt de wind weg en de diesel wil niet starten, wat hij ook probeert. In de kajuit wil hij met de marifoon alarm slaan maar alles is dood. ,,Maria! “roept hij, ,, kom eens, waar ben je?”  Ze is nergens te vinden en in blinde paniek spring hij overboord als hij in de verte een lege dingy ziet dobberen. Aangekomen ziet hij dat het bootje leeg is..

Er gaat een grote beklemming uit van dit verhaal. Zo ydillisch als de plaatje zijn voel je een dreigende onderhuidse angst. Het verhaal vertelt zich, zonder woorden,  vanzelf. Het is net of ze wachten op onheil.

Op Zee, is een knap gemaakte film die je iedere minuut aan de buis gekluisterd houdt. Het is allemaal zo herkenbaar en zo dichtbij.

Waardering: 4 sterren

Recensent: Geert Gielissen

Recensie: One Night Stand 2013 – In het Niets

Tijdens de Bijlmerramp verdwenen anonieme mensen zomaar in het niets…

De 51 jarige Ghanse immigrant Agymah (Aggy) heeft zijn vertrouwen in de mensheid verloren en leidt een verborgen leven als kok in de Ghanese gemeenschap. Op een dag staat er een 12jarig meisje met rastastaartjes voor de deur die noodgedwongen in de keuken moet slapen omdat alle slaapplaatsen bezet zijn door illegalen. Aanvakelijk is de relatie uiterst stroef maar aangeraakt door haar enorme levenslust zoekt hij voorzichtig aansluiting bij het leven buiten. Maar dan slaat het noodlot toe. Nina is verdwenen en wanhopig gaat hij naar haar op zoek in de rokende puinhopen van de Bijlmerramp. 

inhetniets2

De hoofdrollen in deze film worden gespeeld door Issaka Sawadogu die al eerder een schitterende rol neerzette als vluchteling in de telefilm “Een nieuwe wereld” Naast hem is de sprankelende persoon van Nina (Lulu Veen) met haar aanstekelijke spel als het nichtje van Eric, die op een dag op de deur klopt van de galerijflat in de Bijlmer. Die flat is vol met mensen die op kleedjes op de grond slapen en bij een razzia ijlings het achterbalkon op vluchten. Tussen al die mannen leven twee vrouwen die als zangeressen in schimmige clubs optreden maar een slaapplaatsje voor kleine Nina hebben ze niet. Dus moet ze noodgedwongen in de keukenslapen. ,”Binnenkort ga je naar school” belooft oom Eric haar en ze telt de dagen af dat ze daar heen kan gaan al was het maar om de verveling te verdrijven. De verhouding met kok Aggy is gespannen. Hij ziet haar als een indringster. Allengs wordt hij toch minder vijandig als hij ziet hoe levenslustig en slim dit kind is. Op het balkon laat hij haar een goochelkunstje zien met een munt. Nina zegt spottend “En doe die truc nou eens met opgerolde mouwen!”  Dat lukt niet en nu doet zij hetzelfde en vist de euromunt uit zijn broekzak….

Nina blijkt ook nog heel zuiver te kunnen zingen en ze krijgt zelfs een kans om op te treden. Maar dan slaat op een dag het noodlot toe. Een vrachtvliegtuig verliest een van haar motoren en boort zich in een flat waarbij enorme branden ontstaan en gebouwen instorten. Aggy ziet het gebeuren en rent naar buiten om Nina te zoeken. Bij de politie kunnen ze hem niet helpen want hij heeft alleen maar een naam. En als hij dan wanhopig wordt en begint te schreeuwen staan de politieambtenaren op en komen dreigend naar hem toe. Iedereen klampt hij aan maar niemand heeft het kind gezien en de kans om haar levend terug te vinden is heel klein. Toch geeft hij de moed niet op.

inhetniets3

Dit drama is indrukwekkend neergezet door regisseur Daniel Lawrence. Het zal veel oude wonden weer openrijten al is het inmiddels ruim 20 jaar geleden. De sfeer is beklemmend en tegelijk hoopgevend. ‘Je moet gewoon niet opgeven’ luidt de boodschap en blijven hopen op betere tijden.

In het niets is een prachtig, indrukwekkende film met uitstekende acteurs.

Waardering: 3 sterren

 

Recensent: Geert Gielissen

Recensie: Speelfilm Mannenharten (2013)

Mannenharten is een heerlijke, warme, charmante, romantische romcom!

Met: Katja Herbers, Georgina Verbaan, Hadewych Minis, Kim Feenstra, Sanne Vogel, Jelka van Houten, Jeroen Spitzenberger, Barry Atsma, Daan Schuurmans, Ton Kas, Teun Kuilboer, Jon van Eerd, Marcel Musters en Fabian Janssen.

Regie: Mark de Cloe

mannenharten_filmposter

Het verhaal gaat over 6 mannen op een keerpunt in hun leven. Ze zijn op zoek naar hun plek en naar degene die ze aan hun zijde willen zien. In Mannenharten (een remake van het Duitse Maenerherzen uit 2009) leren we ze allemaal kennen. Bijvoorbeeld het verlegen type zoekend naar een vrouw voor het leven. Of de man die al jaren bezet is maar in paniek raakt door zijn naderend vaderschap…

Regisseur Mark de Cloe heeft wel een blik BN’ers open kunnen trekken om Mannenharten te kunnen maken en het resultaat is er dan ook naar, al bekruipt me af en toe het gevoel dat het allemaal wat geforceerd overkomt. Alsof de acteurs zich met alle macht willen bewijzen. Tenslotte moeten ze tegen elkaar op concurreren. Het tempo is rap en je verveelt je geen moment met deze film.

“Tim (Daan Schuurmans) ben jij bereid al je seksuele energie op deze ene gleuf te richten?”  vraagt de voorganger hem tijdens de huwelijks ceremonie, een nachtmerrie waaruit hij overstuur opschrikt en dan naast zich kijkt en ziet dat Laura (Hadwych Minis) – Lau voor intimi –  rustig ligt te slapen. Die hamvraag blijft hem achtervolgen. Er zijn zoveel mooie vrouwen op de wereld. Hij gaat aan de rol terwijl Lau helemaal opgaat in de voorbereiding van hun naderende huwelijk, al vermoedt ze stiekem wel iets. Af en toe laat ze een elitair scheetje en lispelt dan , pardon’ met zuinige lipjes.

En dan is er Nicole (Katja Herbers) die zwanger raakt van Wouter (Jeroen Spitzenberger) die Amsterdam rond cruiset met een arrenslee terwijl hij een gewei op zijn hoofd draagt. Hij doet letterlijk alles om Nicole aan zich te binden en zet zelfs een kerstboom in haar huis. Beeldschone Katja speelt deze rol zoals we van haar gewend zijn: met ogen die verraden wat er in haar omgaat en hoe ze zich voelt in de situatie.

Verrassend is de nieuwkomer in dit gezelschap Fabian Jansen als Niels. Hij heeft een date met Sanne Vogel die hem in een vol restaurant gegeneerd laat zitten om met vliegende trom te vertrekken. Het net ingeschonken glaasje wil hij aan de ober teruggeven… Maar dan komt Niels in een dierenwinkel een verkoopster tegen, gespeeld door Georgina Verbaan en is hij hopeloos en tot over zijn oren verliefd op haar. Na enige aarzeling van haar kant is dat wederzijds al moet hij zijn pogingen om haar het hof te maken bekopen met een val in de krokodillenvijver van het dierenpark. De ex-man van de verkoopster die hier verantwoordelijk voor is (Teun Kuilboer) is zo kwaad op haar dat hij als trambestuurder met lijn 14 dwars door Amsterdam daast en mensen op de haltes voor hun leven moeten rennen.

Dennis is de rijke, verveelde liedjesschrijver (Barry Atsma) en de womanizer van het span die ondanks alles op zoek is naar de ware liefde maar zich afvraagt of het niet te laat is. Pruilend zegt zijn sterzanger Roy (Jon van Eerd) “Is het ooit te laat?”

Kortom, deze film is van begin tot eind heerlijk, ongecompliceerd vermaak met uitstekende acteurs en een wirwar van gebeurtenissen met af en toe een romantisch toefje.

Recensent: Geert Gielissen

 

 

Recensie One Night Stand 2013 – Verzet

We schrijven Amsterdam 1943. De tijd van de Jodenvervolging, de razzia’s, de onderduikers, de angst voor verraad….Tegen dit decor speelt de film ‘Verzet’ zich af met ‘gewone’ mensen in de hoofdrol.

Verzet_ONS_2013

Goodold René van ’t Hof ( Flodder, Donna, Alles is Liefde, Matterhorn e.v.a.) is in de film de neurotische weinig sociale porseleinverzamelaar Fons. Zijn grote passie is aardewerk waar hij zijn ruime appartement vol van heeft en daarnaast  struint hij begerig de antiekmarkten af op zoek naar bijzondere voorwerpen.

Bij een veiling biedt hij op tegen Obersturmbahnfuehrer Schlattmann, imposant neergezet door Porgy Franssen en weet het vaasje waar hij op aast weg te kapen door over te bieden. Maar dan heeft hij niet genoeg geld bij zich en belooft dit de volgende dag te zullen brengen als het Veilinghuis het voor hem vasthoudt. Buurman Gerrit ( Bas Keyzer) wil hem wel helpen met het ontbrekende geld als hij bereid is een onderduikster (Sanne Vogel) tijdelijk in huis te nemen. ,,Voor een dagje of twee maar” vleit hij. Gedreven door zijn hebzucht doet Fons dat en even later komt de onderduikster binnen. Omdat Fons maar een bed heeft moet hij op de stretcher slapen, die doorzakt. Rachel, de onderduikster, doet alles wat hij haat: harde muziek, roken en als hij op een dag thuiskomt en zijn porselein kwijt is staat het opgestapeld in de keuken. Rachel ziet zijn ontreddering en zegt: ,, ach ik heb die rommel maar in de keuken gezet en de boel opgeruimd! Fons krijgt bijna een hartverzakking en die wordt nog groter als hij zijn vaasje bij het Veilinghuis komt ophalen en blijkt dat de Obersturmbahfuehrer het ingepikt heeft.

verzet2

Niet bepaald bang van aard struint hij naar het kantoor van Schlatterman en vraagt om het vaasje aan hem te geven. Maar deze lacht slechts minzaam en weigert. De SS man met een portret van de Reichsfuehrer Himmler prominent in zijn kantoor wordt schitterend en overtuigend neergezet door steracteur Porgy Franssen die in vol ornaat iets wegheeft van een operettegeneraal.

Hoe het allemaal verder gaat en vooral de verrassende afloop van deze tragikomedie zit in dit pareltje van de Nederlandse film. De artdirectory is van topklasse. Alles maar dan ook alles klopt en je waant je volledig in 1943. Zelfs de grijze pannen van emaille zijn echt.

Sanne Vogel acteert zoals van haar verwacht wordt als ,tiener’ in 1943. Snerend spreekt ze haar naam uit als RAGGEL en niet Rasjel!

Bas Keijzer als verzetsman die het vrouwenvlees niet schuwt is geweldig goed in zijn rol.

Wat ik wel mis in deze film is beklemming. Angstgevoelens. Want werd je gepakt dan wachtte je een enkeltje naar het Oosten of de loden kogel.

Pas als de Obersturmbahnfuehrer aan de deur komt met zijn mannen en het grachtenpand gaat doorzoeken wordt het echt spannend. En wat er daarna allemaal gaat gebeuren maakt deze film zeker de moeite van het bekijken waard.

Bekijk de Filmpagina van Verzet

Recensent: Geert Gielissen