Categoriearchief: Documentaire

Wild

In Wild volgen we gedurende de vier jaargetijden de verhalen van drie hoofdrolspelers: de vos, het edelhert en het wilde zwijn. We zien de dieren jongen krijgen, die opgroeien naar volwassenheid. Kleinere rollen zijn voor de raaf, buizerd en ijsvogel. Bij de ijsvogel mogen we binnenkijken in het nest en met de buizerd vliegen we mee over de verschillende landschappen van de Veluwe.

André van Duin verzorgt de voice-over van deze prachtige natuurfilm, en is naar eigen zeggen trots dat hij zijn stem hiervoor heeft mogen verlenen. Al met al zijn het spectaculaire beelden die je normaal niet ziet. En niet kúnt zien, omdat Enting speciale toestemming kreeg om te filmen in gebieden die niet toegankelijk zijn.

Release:
01-02-2018

wild-filmposter

Het doet zo zeer – Heleen van Royen

het_doet_zo_zeer_48050697_st_5_s-low

In HET DOET ZO ZEER schetst Heleen van Royen een portret van haar moeder bij wie beginnende dementie is geconstateerd.

Een portret van zeer dichtbij: Heleen bedient de camera grotendeels zelf. In een periode van ruim een jaar volgt ze haar moeder in alledaagse situaties en in de tocht langs artsen, zorginstellingen en klinieken. Moeilijke beslissingen over verhuizen, over euthanasie en kostbare momenten van samenzijn wisselen elkaar af. Een liefdevolle, herkenbare, pijnlijke en vaak bijzonder grappige ode aan het leven, met dank aan Heleens moeder, mevrouw Breed.
het_doet_zo_zeer_filmposter

Regie: Heleen van Royen

Genre: Documentaire
Lengte: 87 minuten
Release: 23 februari 2017

Eindredactie/montage: Mirei Franssen
Montage: Randolph Mathurin
Muziek: Jeroen Rietbergen
Mixage: Constantin Johannes
Kleurcorrectie: Gerlof Kamerling
Gedelegeerd producent: Jeroen Compeer en Remco van Puffelen
Geproduceerd door TVBV en Heleen van Royen
Distributie: Paradiso Filmed Entertainment

Muziek trailer ‘Held you love’ ‘My turn” – Artiest/Componist Vonder & Bloom

  • hetdoetzozeer-heleenvanroyenhet_doet_zo_zeer_stillhet_doet_zo_zeer_samen-lachen

HET DOET ZO ZEER was geselecteerd voor IFFR 2017, het internationale filmfestival Rotterdam. De wereldpremière vond plaats tijdens het festival, op 28 januari 2017 in het Oude Luxor in Rotterdam.

De kinderen van juf Kiet – Peter Lataster , Petra Lataster-Czisch

Een jaar lang volgden regisseurs Petra en Peter Lataster juf Kiet en haar klas met kinderen uit alle windstreken. Kiet is een lerares die je ieder kind toewenst. Ze is liefdevol en altijd rechtvaardig. Haar geduld is oneindig. Ze leert haar kinderen Nederlands lezen en schrijven, maar vooral ook hoe je met elkaar omgaat en samen problemen oplost.

De kinderen van juf Kiet is een hartverwarmende, grappige en aangrijpende film; een film waardoor je je als kijker weer op de lagere school waant; een ode aan de juf die ieder kind verdient.

jufkiet

Regie:
Peter Lataster , Petra Lataster-Czisch

Genre:
Documentaire

Lengte:
113 minuten

Release:
24 november 2016

gouden-kalf-mini

GOUDEN KALF VOOR BESTE LANGE DOCUMENTAIRE – Nederlands Film Festival 2017


Trailer:

Meer dan 50.000 bezoekers voor film De kinderen van juf Kiet 

23 januari 2017

De documentaire De kinderen van juf Kiet van regisseurs Petra en Peter Lataster heeft al meer dan 50.000 bezoekers getrokken. Na de première op IDFA is de film sinds 24 november te zien in de filmtheaters en via Filmthuis, de online zaal van het filmtheater.

Vincent van Gogh – A New Way of Seeing

Voor het eerst kreeg een filmcrew volledige toegang tot de schatten van het Amsterdamse Van Gogh Museum. Deze documentaire eert 125 jaar na zijn dood een van ’s werelds meest geliefde kunstenaars en laat een unieke collectie van zijn werk zien. Curatoren en kunsthistorici geven hun interpretaties, terwijl recent onderzoek nieuwe onthullingen oplevert over Van Gogh.

vincentvangogh

Dit is een briljante nieuwe film over één van ‘s werelds favoriete kunstenaars.

Geniet van de volledige en ongekende toegang tot de schatten van het Amsterdamse Van Gogh Museum. De film markeert zowel een belangrijke her-vertoning van de collectie van het museum en de viering van de 125ste verjaardag van de dood van Van Gogh.

Ervaar het wonder van het zien van deze meesterwerken op het grote scherm, inclusief speciale gasten, waaronder wereldberoemde curatoren en kunsthistorici die hun kijk, interpretaties en verklaringen op Van Gogh’s werk bieden. Met exclusief nieuw onderzoek die recente ontdekkingen onthullen, heeft het Van Gogh Museum gezorgd voor het creëren van een onvergetelijke en niet te missen bioscoop ervaring.


VAN GOGH: 125 JAAR INSPIRATIE

Van Gogh inspireert wereldwijd mensen tot op de dag van vandaag. Dit jaar wordt zijn 125ste sterfjaar herdacht met een internationaal programma. In het Van Gogh Museum staat in de nieuwe inrichting zijn werk en leven centraal. Het verhaal van zijn leven en kunstenaarschap loopt als een rode draad over alle verdiepingen, waarbij niet alleen zijn schilderijen, maar ook de tekeningen en brieven een vaste plek krijgen. Voor het eerst worden mythes rondom Van Gogh – zoals zijn zelfmoord, ziekte en het oor – uitgebreid belicht.

In de tweede week van september onthult het Van Gogh Museum zijn nieuwe, open en transparante entreegebouw. Het bestaat uit de nieuwste, state of the art glasconstructies, onder meer 650 m² koud gebogen glas, glazen dakliggers van 12 meter en glazen vinnen in de gevels met een lengte van 9,4 meter. Met de nieuwe entree heeft het Van Gogh Museum, net zoals het Stedelijk Museum en het Rijksmuseum, de ingang verplaatst naar het Museumplein. De extra 800 vierkante meter verbetert de bezoekersstroom en biedt meer ruimte voor een goede ontvangst en service. Hierdoor is het museum beter uitgerust voor een groeiend aantal bezoekers in de toekomst. 

Hoogtepunt van het Van Gogh Jaar is vanaf 25 september de blockbuster-tentoonstelling Munch : Van Gogh. Voor het eerst wordt uitgebreid aandacht besteed aan de overeenkomsten tussen beide kunstenaars. De tentoonstelling gaat dieper in op de essentie van hun kunst, hun artistieke ambities, de ontwikkeling in hun stijl en techniek en hun invloeden. Munch : Van Gogh is de eerste tentoonstelling in de Kurokawa-vleugel, onderdeel van het nieuwe entreegebouw. Naar aanleiding van deze tentoonstelling organiseren diverse Amsterdamse instellingen, onder meer EYE, Toneelgroep Amsterdam, De Appel, SLAA, een spetterend Munch : Van Gogh-festival.

Het Van Gogh Museum is een wetenschappelijk kenniscentrum: er wordt veel onderzoek verricht naar het leven en werk van Vincent van Gogh en de kunst van zijn tijd. De kunsthistorische en materiaaltechnische kennis die dit oplevert wordt met het publiek gedeeld. Het meewerken aan de documentaire Vincent van Gogh – A New Way of Seeing is hiervan een voorbeeld.

Bittersweet – Marieke Niestadt

Poster-Bittersweet.141928

De vrouwelijke bokser Diana Prazak wil de beste van de wereld worden en neemt daarom een zeer ambitieus besluit door op een uitnodiging in te gaan om tegen de wereldkampioen en nummer 1 van de wereld Frida Wallberg te vechten. Beide vechtsters zijn totaal verschillend. De onverslaanbaar geachte Frida is een prachtige verschijning met blond haar en krijgt volop aandacht van media, sponsoren en fans.

Diana daarentegen knoopt de eindjes aan elkaar en is in de anonimiteit bezig met haar gepassioneerde training. Bijzonder is echter dat zij getraind wordt door zesvoudig wereldkampioen Lucia Rijker.

Bittersweet volgt deze twee vrouwen en bouwt op naar een dramatische wending. Is dit waar Diana het allemaal voor deed? De film start 6 weken voor het gevecht. Marieke Niestadt legt met haar camera de strijd tegen kilos, angst en onzekerheid vast. De innerlijke strijd, de emoties en de relatie tussen trainer en coach vormen het decor. Het is een meeslepend drama dat niet alleen prachtig is gefilmd maar ook indrukwekkend gemonteerd. Marieke werd met haar camera en aanwezigheid een van het team en haar beelden laten de echte emoties zien van twee vrouwen op weg naar een onbestemde toekomst.

Filmmaker Marieke Niestadt geeft ons een unieke kijk in de wereld van het vrouwenboksen. Met aan de ene kant glitter en glamour en aan de andere kant het keiharde bestaan, de gepassioneerde trainingen en de gruwelijke gevolgen

Trailer Bittersweet:

VPRO NFF Report: Lucia Rijker en Marieke Niestadt over Bittersweet

Marieke Niestadt en Lucia Rijker te gast bij Pauw

Uitzending Bittersweet
Donderdag 17 september om 22.00 uur bij BNN, NPO3

 

Documentaire: Ana Ana

Ana Ana, de documentaire van Corinne van Egeraat en Petr Lom die eerder in wereldpremière ging tijdens de laatste editie van IDFA en daar werd genomineerd voor de IDFA Award voor beste Nederlandse documentaire, opent komende vrijdag het Arab Women’s Film Festival.

Ana Ana filmen de vier hoofdpersonen voor een belangrijk deel zelf. Zij vertellen over zichzelf, rechtstreeks in de camera, en spelen met persoonlijke metaforen. We zien op een heel intieme manier wie ze zijn, wat hun dromen en verlangens zijn, en hoe zij op talloze obstakels botsen.

Met prachtige cinematografische beelden neemt het verhaal ons mee naar overweldigende stad Cairo, maar ook naar meer abstracte of lege landschappen, als de woestijn. Het is als de balans die de vrouwen proberen te vinden tussen hun vrije innerlijke wereld en de luidruchtige, vaak bedreigende buitenwereld. Er is chaos versus verstilling, in beeld en geluid – en droom versus realiteit. Ana Ana is een ode aan zelfontplooiing en creatieve vrijheid van expressie, in een tijd waarin het optimisme van de revolutie steeds verder verloren raakt. De muziek is van componist Ryuichi Sakamoto.

ana-ana-2

Regie:
Corinne van Egeraat , Petr Lom

Genre: documentaire
Lengte: 75 min.

Release 13 maart in De Balie (Amsterdam), de Verkadefabriek (Den Bosch), Filmhuis Den Haag, Cinema Oostereiland (Hoorn), Lumière Cinema (Maastricht), LUX (Nijmegen) en Filmtheater ’t Hoogt (Utrecht)

 Trailer:

Ana Ana Official trailer from Cinema Delicatessen on Vimeo.

Recensie Ana Ana

Dit is een poëtische documentaire waarin 4 jonge creatieve Egyptische vrouwen in de nasleep van de Arabische Lente op een bijzonder moedige manier uiting geven aan hun innerlijke wereld op zoek naar hun eigen identiteit.

De docu Ana Ana, geheel Arabisch gesproken maar met Engelse ondertitels, blinkt uit in hele mooie sfeervolle beelden en monologen van jonge Egyptische vrouwen die hun ziel blootleggen. En dat doen ze onder meer door de camera op zichzelf te richten. Een van oppert zelfs dat als ze zichzelf filmt ze het gevoel heeft dat ,het stof van haar ziel geblazen wordt ‘.

Een stoel op een verlaten weg midden in de woestijn en zand dat met de wind meedwarrelt, dat is een indringend beeld in deze docu, en sluit schitterend aan op de zieleroerselen van de gefilmde jonge vrouwen.

Maar de camera laat ook een volkomen verkeerschaos midden in Cairo zien waar letterlijk alles vaststaat en je je afvraagt: hoe kan deze gordiaanse knoop ooit ontwart worden?

Dit beeld kun je doortrekken naar een scene in de metro als een van de meisjes vertelt dat er een jongen naast haar kwam rijden, op de scooter, en riep dat hij zijn ,,beep”  in haar ,,beep” wilde stoppen. In Nederland zou dit een lachsalvo opgeleverd hebben maar niet in het seculiere Egypte waar een burkavrouw met bril begint te schelden en te tieren en wil dat het meisje bij de Metro Politie aangegeven wordt wegens obsceniteiten….

Een andere vrouw die veel ‘s avonds werkt kan na 21.00 uur niet meer veiliger over straat omdat ze lastiggevallen wordt door mannen en voor een prostituee wordt aangezien.

Als je dat zo hoort en ziet kun je begrijpen waarom een van hen onder een rotsblok in de woestijn kruipt en uit beeld verdwijnt. Zo ben je helemaal omsloten en voel je je aan alle kanten veilig.

Deze ruim een uur durende documentaire geeft een bijzondere inkijk in de zieleroerselen van de jonge Egyptische vrouw en verveelt geen moment. Maar ook de natuur komt ruim aan bod zoals dat struikje dat groeit langs de stoep van een razend drukke autoweg.

Het is allemaal heel menselijk en zelfs invoelbaar voor mensen uit een ander continent en een ander leven. Dit is ronduit klasse !!

Waardering:
stersterster

Recensent: Geert Gielissen

Documentaire Buitenkampers goed bezocht

Sinds de première op het Nederlands Film Festival en de release op 3 oktober heeft de documentaire Buitenkampers (Boekan Main, Boekan Main!) van Hetty Naaijkens-Retel Helmrich al meer dan 5.000 bezoekers getrokken. Een prachtig succes, omdat door het enorme filmaanbod de documentaire slechts spaarzaam in de diverse filmtheaters vertoond wordt. De film over de verzwegen geschiedenis van Nederlands-Indië 1942-1949 is tot het eind van het jaar nog in een groot aantal steden te zien. 

Terwijl ruim honderdduizend van de driehonderdvijftigduizend (Indische) Nederlanders tijdens WO-2 in Japanse kampen werden gevangen gezet, bleven de  overige ruim tweehonderdvijftigduizend (Indische) Nederlanders buiten de Japanse kampen.

Een paar maanden na de Japanse inval in Nederlands-Indië  begon namelijk de registratie van alle Nederlanders. Er werd daarbij voor het eerst het raciale onderscheid gemaakt tussen volbloed Nederlanders (Totoks) en gemengdbloedige Nederlanders, de Indische Nederlanders/Indo-Europeanen die kortweg “Indo’s” werden genoemd. De meeste volbloed Nederlanders (Totoks) werden in Japanse kampen geïnterneerd en veelal Indo’s bleven buiten de Japanse kampen.  

De Japanners hoopten namelijk de Indo’s te mobiliseren voor het Japanse ideaal: het stichten van één groot Zuid-oost Azië.  Maar de  Indo’s voelden er niets voor om met de Japanners samen te werken en bleven, met gevaar voor eigen leven, loyaal aan het huis van Oranje, koningin Wilhelmina en de Nederlandse driekleur. 
buitenkampers1
 
Na de capitulatie van Japan op 15 augustus 1945 brak onmiddellijk een bloedige onafhankelijkheidsstrijd uit tegen het Nederlandse koloniale bewind.

In deze beginperiode die “Bersiap” wordt genoemd, grepen de Indonesische nationalisten de macht. Voor hun eigen veiligheid bleven de Nederlanders binnen de hekken van de Japanse kampen en werden beschermd door hun voormalige Japanse gevangenbewaarders. Veel  Indische Nederlanders en andere Nederlandsgezinde bevolkingsgroepen die niet in de Japanse  kampen verbleven waren een makkelijk slachtoffer van de moordzuchtige Indonesische onafhankelijkheidsstrijders.

Lang is over deze periode (1942-1949) door de betrokkenen voornamelijk gezwegen. In deze film vertellen deze zogenoemde “Buitenkampers” voor het eerst openhartig over hun ervaringen als kind buiten de kampen, tijdens de Japanse bezetting en de daaropvolgende bloedige onafhankelijkheidsstrijd. De tweede en latere generaties van deze Indische Nederlanders zijn in meer of mindere mate beïnvloed door de traumatische ervaringen van hun (groot)ouders.  
De verhalen worden afgewisseld met zwart-wit filmarchief en natuuropnamen uit Indonesië.  Het zwijgen van de Buitenkampers wordt in deze film, na meer dan 70 jaar, alsnog doorbroken.
buitenkampers-filmposter
Credits
Nederland 2013
Regisseur: Hetty Naaijkens–Retel Helmrich
Producent: Nadadja Kemper
Producent: Rob Vermeulen
Uitvoerend Producent: Ron van Boxtel
Camera: Jaap Veldhoen.
Set Geluid: Frenk van der Sterre
Opnamen Indonesie:  camera Adri Schrover geluid: Charles Kersten
Sound Design: Ranko Paukovic
Editor: Jasper Naaijkens
Muziek: Xavier Boot, Roy Kuschel
Productiebedrijf: Holland Harbour Productions 
Speelduur: 90 minuten
 
Holland Harbour Productions
Holland Harbour is een Nederlands onafhankelijk productiebedrijf opgericht in mei 2000 door Nadadja Kemper & Rob Vermeulen. Zij ontwikkelen en produceren dramaseries, speelfilms, documentaires en familie-entertainment. www.hollandharbour.nl
 
De film is tot stand gekomen met steun van het Nederlands Filmfonds, Stichting Verfilming Japanse bezetting 1942-46, Nationaal comité 4 en 5 mei, SNS Reaal Fonds en het V-Fonds