Tagarchief: Robby Müller

Gouden Kalf voor de Filmcultuur gaat naar filmconnaisseur Jac. Goderie

Filmconnaisseur Jac. Goderie ontvangt dit jaar uit handen van de Raad van Toezicht en bestuurder van het Nederlands Film Festival het Gouden Kalf voor de Filmcultuur. Sinds 1981 wordt het Gouden Kalf voor de Filmcultuur uitgereikt om personen of instanties te eren die zich op uitzonderlijke wijze verdienstelijk hebben gemaakt voor de Nederlandse Filmcultuur. De uitreiking van het Gouden Kalf vindt plaats tijdens het Grolsch Gouden Kalveren Gala op vrijdag 4 oktober in Utrecht.

Jac. Goderie is door de Raad van Toezicht en bestuurder van het NFF verkozen vanwege zijn jarenlange toewijding voor film. “Zonder de liefde voor film is er geen filmmaker, en is er ook geen film. Die liefde voor film is de bron waaruit alle filmprofessionals gedronken hebben. Sommigen zijn makers geworden in een van de vele filmdisciplines, anderen hebben van het liefhebben en het verspreiden van die liefde hun beroep gemaakt.”

Goderie heeft in diverse functies zijn bevlogenheid voor film betuigd als programmeur, radio- en tv-presentator, eindredacteur, uitgever, deskundige en columnist. Het bestuur laat weten dat een film naast een filmmaker vooral een filmliefhebber nodig heeft. “Jac. Goderie heeft van zijn passie zijn beroep gemaakt. Hij zet zich nog steeds volop in om de liefde voor film overal te verspreiden.”

Jac. Goderie’s redactie op het ontvangen van het Gouden Kalf voor de Filmcultuur: “Een eigen taal heeft, in deze tijd van globalisering, alleen maar recht van spreken als er “kunst” mee wordt bedreven: poëzie, literatuur én natuurlijk films, véél films.”

Historie Gouden Kalf voor de Filmcultuur

Het Gouden Kalf voor de Filmcultuur wordt sinds 1981 uitgereikt tijdens het Nederlands Film Festival, indien het festivalbestuur daartoe aanleiding ziet. Eerder ging het Gouden Kalf naar Monique van de Ven (2018), Gerard Soeteman (2017), Alex en Marc van Warmerdam (2016), Sandra den Hamer (2015), Burny Bos (2014), Monique van Schendelen (2013), Willeke van Ammelrooy (2012), Rolf Orthel (2010), Doreen Boonekamp (2009), Rutger Hauer (2008), Robby Müller (2007), Hans Kemna (2005), Jan Decleir (2003), Louis van Gasteren (2002), René Scholten (2001), Matthijs van Heijningen (1999), Geoffrey Donaldson (1998), Robbert Wijsmuller (1997), Jeroen Krabbé (1996), Wim Verstappen (1995), Jan de Vaal (1994), Jan Blokker (1993), Paul Verhoeven (1992), De Filmkrant (1991), Jos Stelling (1990), Ellen Waller (1989), Johan van der Keuken (1988), Fons Rademakers (1987), Anton Koolhaas (1986), Joris Ivens (1985), J.M.L. Peters (1984), Bert Haanstra (1983), Dan Ireland (1982) en J.G.J. Bosman (1981).

Biografie

Jac. Goderie (1951) staat bekend in de filmwereld als een gepassioneerd en inspirerend filmliefhebber. Hij zette zijn eerste stappen in de filmindustrie in 1972 bij Cineac en vervolgens bij Tuschinski. Daarna heeft hij jarenlang als programmeur gewerkt voor Pathé Nederland. In het seizoen 1994/95 presenteerde hij samen met René Mioch het filmprogramma Mioch versus Goderie op RTL 5. Goderie had 16 jaar lang het televisieprogramma Filmspot. Van 1996 tot en met 2000 was hij presentator van het radioprogramma Weekendcafé van de AVRO. Ook had hij op BNR Nieuwsradio het filmprogramma BNR Film. Vanaf 1998 werd hij eigenaar van het filmblad Preview. Momenteel is hij programmeur van alle films die in de vliegtuigen van KLM en Air France worden vertoond.

Living the Light – Robby Müller

robby-muller-hollandse-filmEen documentaire van Claire Pijman over de Nederlandse cameraman Robby Müller.

Als Director of Photography werkte hij met de belangrijkste regisseurs van onze tijd: Wim Wenders, Jim Jarmusch, Lars von Trier en Steve McQueen. Naast de camera was het licht zijn belangrijkste instrument. Talloos zijn de anekdotes over hoe hij het liefste met natuurlijk licht werkte, eindeloos kon wachten op de juiste lichtinval, maar ook plotsklaps kon reageren op het veranderen van de zon of de wolken.Living-the-Light-Robby-M-ller_st_4_jpg_sd-lowMüller ontving voor zijn werk vele prijzen en onderscheidingen, onder meer: de Camerimage Lifetime Achievement Award in 2006; het Gouden Kalf voor de Cultuurprijs in 2007; de Bert Haanstra Oeuvreprijs in 2008; de International Achievement Award van de American Society of Cinematographers in 2012; In 2016 werd hij geëerd met de tentoonstelling Master of Light in het EYE Filmmuseum in Amsterdam, waarin voor het eerst op grote schaal zijn persoonlijke archief werd ontsloten bestaande uit honderden polaroids, foto’s en videodagboeken, die het jaar erop in Berlijn te zien was. Dit archief ligt ook ten grondslag aan een nieuwe film over Robby’s unieke blik, werk en leven Living the Light (2018) van Claire Pijman, waarvoor Jim Jarmusch de muziek verzorgde. Vorig jaar werd Robby Müller nog genomineerd voor de Amsterdam Prijs voor de Kunst.

Cast: Robby Müller (Zichzelf), Wim Wenders (Zichzelf), Jim Jarmusch (Zichzelf)
Regisseur: Claire Pijman
Genre: documentaire
Duur: 86 minuten
Distributeur: Cinema Delicatessen

Vanaf 20 september te zien in de filmtheaters


 

Living-the-Light-Robby-M-ller_st_3_jpg_sd-low Living-the-Light-Robby-M-ller_st_2_jpg_sd-low Living-the-Light-Robby-M-ller_st_8_jpg_sd-low Living-the-Light-Robby-M-ller_st_7_jpg_sd-low

 

Director of Photography Robby Müller overleden

robbymuller

In zijn woonplaats Amsterdam is op dinsdag 3 juli Director of Photography Robby Müller overleden. Dat heeft zijn familie bekend gemaakt. Müller was al geruime tijd ziek.

Als Director of Photography werkte hij met de belangrijkste regisseurs van onze tijd: Wim Wenders, Jim Jarmusch, Lars von Trier en Steve McQueen. Naast de camera was het licht zijn belangrijkste instrument. Talloos zijn de anekdotes over hoe hij het liefste met natuurlijk licht werkte, eindeloos kon wachten op de juiste lichtinval, maar ook plotsklaps kon reageren op het veranderen van de zon of de wolken.

Robby Müller werd op 4 april 1940 op Curaçao geboren, als zoon van een Shell-ingenieur en bracht daarna zijn jeugd deels in Indonesië door. In 1953 verhuisde het gezin naar Amsterdam, waar Müller van 1962 tot 1964 aan de Nederlandse Filmacademie studeerde waar hij zich specialiseerde in camera en montage. Als camera-assistent van cameraman Gérard Vandenberg vertrok hij na de academie naar Duitsland. Daar ontmoette hij Wim Wenders met wie hij meer dan twintig films, veelal road movies, zou maken, waaronderAlice in den Städten (1974), Falsche Bewegung (1975), Im Lauf der Zeit (1976), Der amerikanische Freund (1977), Paris, Texas (1984) en Bis ans Ende der Welt (1991).

Misschien wel de belangrijkste samenwerking was die met de Amerikaanse regisseur Jim Jarmusch. Jarmusch vertelde ooit dat het vermogen om te improviseren, in de situatie en het moment te zijn een van de belangrijkste dingen was die hij van hem leerde. Samen maakten ze memorabele zwart-wit en kleurenfilms als Down by Law, 1986; Mystery Train, 1989; Dead Man, 1995; en Ghost Dog: The Way of the Samurai, 1999.

De Deense filmmaker Lars von Trier vroeg hem voor Breaking the Waves (1996), een in directe documentairestijl handheld geschoten film die de filmtaal zou hervormen. Voor de musical Dancer in the Dark (2006) gebruikten ze honderden kleine digitale camera’s overal op de set.

Andere toonaangevende films maakte hij met William Friedkin (To Live and Die in L.A., 1985); zijn oude Filmacademieklasgenoot Frans Weisz (Hoogste tijd, 1985); Sally Potter (The Tango Lesson, 1997); Raul Ruiz (Shattered Image, 1998); Michael Winterbottom (24 Hour Party People, 2002); beeldend kunstenaar en filmmaker Steve McQueen (Carib’s Leap, 2002;Ashes, 2014) en Béla Tarr (‘Prologue’ uit Visions of Europe, 2004).

Een schilder met licht werd hij wel genoemd en zijn werk is vergeleken met schilders als Johannes Vermeer en fotografen als Walker Evans. Zijn unieke, expressieve gebruik van natuurlijk licht en kleur, gecombineerd met een low-tech stijl en innovatieve cameratechnieken hebben de filmtaal blijvend beïnvloed.

Müller ontving voor zijn werk vele prijzen en onderscheidingen, onder meer: de Camerimage Lifetime Achievement Award in 2006; het Gouden Kalf voor de Cultuurprijs in 2007; de Bert Haanstra Oeuvreprijs in 2008; de International Achievement Award van de American Society of Cinematographers in 2012; In 2016 werd hij geëerd met de tentoonstelling Master of Light in het EYE Filmmuseum in Amsterdam, waarin voor het eerst op grote schaal zijn persoonlijke archief werd ontsloten bestaande uit honderden polaroids, foto’s en videodagboeken, die het jaar erop in Berlijn te zien was. Dit archief ligt ook ten grondslag aan een nieuwe film over Robby’s unieke blik, werk en leven Living the Light(2018) van Claire Pijman, waarvoor Jim Jarmusch de muziek verzorgde. Vorig jaar werd Robby Müller nog genomineerd voor de Amsterdam Prijs voor de Kunst.

Foto: Bart Dewaele)

 

Master of Light – Robby Müller

master-of-lightDeze zomer presenteert EYE de tentoonstelling Master of Light – Robby Müller: Cinematographer of Wim Wenders, Jim Jarmusch, Lars von Trier and Steve McQueen. Voor deze grote tentoonstelling stelt Nederlands beroemdste cinematograaf Robby Müller zijn persoonlijke archief beschikbaar. Müller is internationaal gelauwerd om zijn vaak baanbrekende camerawerk en virtuoze lichtbehandeling.

Björk dansend in een fabriek, Johnny Depp die in een kano de zee op drijft en Nastassja Kinski in haar felrode trui: cameraman Robby Müller is verantwoordelijk voor vele memorabele filmshots uit moderne klassiekers als Breaking the Waves, Dancer in the DarkDead ManDown by LawBarfly, 24 Hour Party People en Paris, Texas. De expositie toont op grote projecties het visuele vernuft en de emotionele gelaagdheid van Müllers beelden, aangevuld met materiaal uit zijn persoonlijke archief. Wim Wenders, Lars von Trier en Jim Jarmusch worden geïnterviewd over hun samenwerking met Müller en kiezen een aantal typische Müller-scènes.

paris_texas_-_campagnebeeld
Müllers persoonlijke archief bestaat uit talloze videotapes waarin hij op dagboekachtige wijze zijn leven vastlegt. Naast dit bewegende beeld bevat Müllers archief ook tientallen prachtige polaroid-foto’s, brieven en notities van de regisseurs waar hij mee samenwerkte, originele scenario’s en setfoto’s.

Bij de tentoonstelling is een uitgebreid zaalprogramma georganiseerd met lezingen, filmvertoningen en muziek. Ook verschijnen er twee kleine publicaties in een kartonnen box over Robby Müllers Polaroids: Interiors en Exteriors. Met essays van Bianca Stigter, vormgegeven door Mevis & Van Deursen, uitgegeven door EYE in samenwerking met Verlag der Buchhandlung Walther König, Keulen en Annet Gelink Galerie, Amsterdam.

4 juni tot en met 4 september 2016 – Tickets